--Kişisel

Çooook sonra ne oldu?

28 oldum işte. Ve kimse kutlamadı neredeyse 😀 Hayır yaa kutlayanlar oldu sağolsunlar. İşte Garanti bankası, D&R falan 😀 Şaka şaka arkadaşlarım da kutladı. Doğum günümden bir gün sonra arkadaşım ve annesi bize oturmaya geleceklerdi. Anneme hadi “Triliçe” yapalım dedim. Normalde böyle şeyler hiç demem, nasıl dedim ben de bilmiyorum. Baktım ayın 3’ünde heralde kimseden pasta yok, börek yok, mum yok bari tatlı yapam da yiyek oldum heralde 😀 Neyse sonra işte aldım 5 yumurtayı kırdım, unu da kattım, çırptım işte başka ne yapacam. Nil’in şarkısı gibiydi ama kimseye değil, kendime Triliçe yapacaktım sadece. Çırptım çırptım karıştırdım, kendimi kimseyle yarıştırmadım, yarıştıracak insan yoktu 😀 bi anam vardı yandan bakan bide koltukta uyuklayan Cheddar ve yumurtacıklar, uncuklar…

Ya bir mikser almadım cimrilikten kolumun teki inceldi. Çırp çırp bi kıvam almıyor bu şey. Arada anneme uzatıyorum ‘Al azıcık da senin kolun çıksın’ diye. Kadıncağız da çırpıyor, “yeter.” diyorum “yazık yoruldu ben alayım”. Artık ayakta baktım olmuyor oturdum koltuğa, yanımda aynı koltukta da Cheddar var, yazık garibim yumurtalar boza kıvamı alacak diye içi dışına çıktı, ben yumurtaları çırptıkça yanda o da titriyor. Neyse tarif sitesindeki kadının dediklerini yaptık. Her şey iyi hoş…

Sonuç; Buradan alayım sizi…

Triliçe’mizin güzelliği… Aynı onunki gibi oldu 😀

Nerde yanlış yaptık inan ben de bilmiyorum. Hadi ben yalnız olsaydım ve yanımda annem olmasaydı bu sonuç normal derdim ama, bence tarife baktığım sitede bi b.klar dönüyor. Biz yandık siz yanmayın… Yanmamanızı çok isterdim ama, yanın diyen tarafım ağır basıyor adresi vermicem kib by. Hayır be telife falan girer, dava falan açarlar uğraşamam, ondan yani.

Neyse sonra; Doğum günümü kutlamak için bir arkadaşım geldi bunu yaptığımızın akşamına ve çıkardık. Görüntü ve lezzet bir arada, parmaklarını yedi kız. Ertesi gün gelenlere yine çıkardık. Ziyan olabilitesi yüksek bir tatlıydı ama, bitti şükür 🙂

Ayın dördünde, sabah babam mesaj atmış. Üçünde sadece telefondan her zaman olduğu gibi bozuk atmıştı ve kapatmıştık telefonu, ben de hatırlatmamıştım, unutmuş 😀 Anneme de babam mesaj atmış dedim… “Aa dün senin doğum günündü demi. Hadi ben de bugün kutlayayım!” deyip sarıldı. Oysaki üçünde arkadaşım kutlamaya bize gelmişti ve arayanlar, mesaj atanlar olmuştu durup durup nedenini sorduğunda, bunu ona söylemiştim. Kardeşime gelince onu da ben arayıp teşekkür ettim. Mükemmel bir aileyiz… Böyle günlere çok değer veririz ailecek. Ama sonuç olarak; akşamına gittiğim gitar kursunda, Cigilipaf bana gerçek bir pasta almış. Hem de mumlu! Dilek tutabildim sonunda. Cigilipaf’ı çok seviyorum günlük 😀 Ama sonraki günlerde, Cigilipaf’ı evimde ağırlayıp kuru fasülye yapacakken tam ona 😀 hemde bak akşamdan koymuştum suya, korona sardı her yanı. Ve tekrar Çanakkale’ye döndüm.

Bu sene çok fazla planım vardı günlük. Ama hepsi puf oldu. Son kez, son sezonum olarak çalışacaktım havalimanında. Ve para biriktirecektim. Hiç harcamayacaktım, sonra belki işsizlik maaşı alabilecektim sonunda… Ardından paramla gidecektim buradan… Ama bu gidişle o maaşı hiç alamayacağım. Çünkü çalışamıyorum. Her yer KORONAAAAA!!! Öyle işte planlarım öldü. Elveda planlar.

Evet ben en son yazımı yazdıktan sonra, belki 1 aydan fazla süre Antalya’daydım. Full işe başlayacağım diye beklemekle ve işyerinin çağırdığı eğitimlere gitmekle geçti zamanım. Tabi bu süre içerisinde, işte yukarıdaki yazdıklarım yaşandı ve bir kaç misafir ağırladım, yataklı döşekli, gezdirmeli-gördürmeli 😀 Sonra baktım gezdir, gördür, bekle babam bekle, işe çağıran yok, iş başvuruları yapmaya başladım. Bir işten dönüldü. Cankurtaranlık. Ama otelde Covid 19’dan yüzecek adam mı kaldı?.. O da olmadı tabi… Tekrar tıpış tıpış Çanakkale’ye döndüm. Şimdi ev hapsindeyiz işte. Keyfimiz yerinde hamdolsun skajdsadja Ağlanacak halimize gülüyoruz işte ne yapalım…

Ayrıca bu yazıları da beğenebilirsiniz...

0 0 vote
Article Rating
Takip
Bildir
guest
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x